idąc dalej

przeżywam świadomie dzieciństwo
w chłodne dni
naciągam mocniej czapkę na oczy
i rozrzucam perły z kieszeni

nokturn

dzisiaj nie można głośno
nikomu życzyć śmierci
byłem wczoraj w lesie
bez liry
z powojników kapały
zimne krople
szedłem w ciemności
wypranej z tajemnicy
jakbym mył zęby
w łazience

niedziela

o drugiej pustka
ale o czwartej życie się wypełnia
w wannie robię pięciokilometrowe rozpływanie
Kasia obok w balii pływa synchronicznie
więc pani w urzędzie może mnie straszyć karą
a ja i tak nie zdradzę jej
tajemnicy życia

xxx

nigdy nikogo nie było
wstajesz pracujesz
nie było
startujesz lądujesz
nie było
zajrzysz do kąta
nie ma
dwóch ogników
jednego
ani tremendum
ani spełnienia

tamci

z czubka sosny
widoczne głowy:

-mechata
-lasek bambusowy

nienawidzą się

wtem deszcz
i wiele spływa do ziemi

aspiryna pod księżycem

sztywna tkanina przyszłości
w ramach przewidywalnego łóżka

w2

w niecce basenu
pływacy mordują
kolejne kilometry

ofartuszona czyści kafle
i łypie

koryfeno!
poleruj taflę cichego oceanu
i zaproś efebów z łaźni!

w

odkąd się moczę w przeręblu
nocą kaloryfer przywołuje
cejlońskiego szamana
(niedobrego)
o świcie przełyka mnie bałtyk
to straszne:
człowiek jako emanacja wody